VICTOR M.
Google
Construído nos séculos XI e XII, foise ampliando ata adquirir no século XIV a súa estrutura actual. Foi residencia dos Condes de Barcelona e posteriormente dos reis da Coroa de Aragón. A fachada presenta grandes contrafortes unidos por arcos. Ao fondo destes arcos está a antiga fachada románica con xanelas de tres ocos e rosetóns góticos. O 13 de marzo de 1493 Colón sae de Lisboa, e o 15 rende viaxe en Palos. Dúas semanas máis tarde fai a súa entrada triunfal en Sevilla, que lle dispensa unha apoteótica benvida, encabezada polo seu primo o conde de Cifuentes. Neses momentos os monarcas estaban en Barcelona e instárono a recibilo nesa cidade para que lles contase todo o que vira no Novo Mundo. A finais de abril preséntase en Barcelona, pero os detalles de como foi esta recepción oficial en Barcelona son un misterio, así como o día e o lugar no que tivo lugar. É posible que a recepción tivese lugar no Palau Reial Major de Barcelona. Nela Colón contaríalles todo o que descubriu, ademais de mostrarlles todos os animais exóticos, como os papagaios e o grupo de indíxenas que levou consigo. O 28 de maio os Reis Católicos ratifican os privilexios que lle habían conferido en Granada o ano anterior, confirmándolle nos cargos de Almirante da Mar Océana, Visorrey e Gobernador das Indias, ó tempo que lle conceden a Colón o tratamento de “Don” e a prebenda de poder levar un castelo e un león nas súas armas heráldicas, algo excepcional dado que ambas insignias son exclusivas da Familia Real. Tamén lle outorgan licenza para usar “as armas que acostumbrades a traer”. Os reis están a recoñecer implicitamente que ten ese dereito propio porque xa era nobre antes de concederlle as súas armas. Como dixo o propio Colón “eu non son o primeiro almirante da miña familia”. Pois resulta que na Casa de Soutomaior houbo catro almirantes antes que el, sendo Colón o quinto almirante, de aí ás cinco áncoras no seu escudo de armas.